Wegetarianizm to nie tylko rodzaj diety oparty na niespożywaniu produktów mięsnych lub też produktów pochodzenia zwierzęcego takich jak nabiał i jaja w zależności od rodzaju wegetarianizmu, ale również głęboko rozwinięte poczucie świadomości dobra całej Ziemi.  Ten rodzaj postrzegania zwierząt, jako mających prawo do radości, a także odczuwających cierpienie narodził się już w II tysiącleciu p.n.e. i miał charakter czysto religijny, przedhinduistyczny. W Europie pojawił się w VI w.p.n.e., uważa się, że za sprawą Pitagorejczyków, którzy kładli nacisk na etyczne wartości  wegetarianizmu.
Odmieniamy kilka rodzajów wegetarianizmu. Są to m.in. : laktoowowegetarianizm ( najczęściej stosowany, polega na jedzeniu jaj, miodu oraz nabiału), laktowegetarianizm, owowegetarianizm, weganizm, witarianizm, frutarianizm ( najbardziej zaostrzona forma wegetarianizmu, polega na spożywaniu jedynie warzyw i owoców, które same spadły z drzewa). Wszystko w zależności od własnej woli, poglądów lub wymogów religijnych.
Ponadto wegetarianie zazwyczaj nie używają futer i skór.
Poza względami zdrowotnymi wegetarianizm opiera się na poszanowaniu życia innych istot i wierze, że powinny być one lepiej traktowane, a ich dogorywanie na farmach mięsnych i nadprodukcja to nieludzkie zachowanie.  Niektórzy porównują zwierzęta do ludzi – zwierze nie chce zginąć i być siłą zaciągnięte do rzeźni, jednak nie ma żadnego wyboru.  Chce żyć, a jego śmierć powoduje stratę i cierpienie dla innych zwierząt jedynie z powodu karmienia nim człowieka, który może zastąpić mięso wieloma innymi produktami. Sami naukowcy z American Dietic Associaton, Physicians Committee for Responsible Medicine, National Health Service potwierdzają, że w przypadku dobrania odpowiedniej diety jest to najzdrowsza forma odżywiania się, a przy tym pozwala uniknąć lub zmniejszyć ryzyko podwyższenia cholesterolu, zawału serca, nadciśnienia, cukrzycy, osteoporozy, miażdżycy oraz kilku rodzajów nowotworów.
Niektóre religie zakazują zabijania zwierząt, są to m.in.  buddyzm, hinduizm, taoizm,  dżinizm.
Hinduistyczne pisma wyraźnie zabraniają spożywania mięsa i jest to traktowane niemoralnie ze względu na cierpienie zwierząt, które temu towarzyszy.  Jednak nabiał i skóry z krów, które padły śmiercią naturalna jest dopuszczane.
Islam również zabrania spożywania tzw. haram, czyli produktów ze zwierząt,  przy których produkcji cierpiały  fizycznie lub psychicznie.
Buddyzm natomiast zezwala na spożywanie mięsa jedynie w przypadku, gdy zwierze samo padło.
Niektórzy przeszli na wegetarianizm z chęci zmniejszenia głodu na świecie, zostało bowiem stwierdzone statystycznie, że produkcja mięsa zużywa ogromne zasoby pokarmów roślinnych, co uniemożliwia dostarczenie bogatszym krajom żywności biedniejszym regionom.
Inni po prostu brzydzą się spożywania mięsa, jeszcze inni wychowani zostali w duchu wegetarianizmu lub mają takiego partnera.
Łacińskie ‘vegetare’ znaczy rosnąć, kwitnąć, rozwijać się; ‘vegetator’ to ten, który daje życie, a ‘vegetamen’ to siła życiodajna. Wegetarianami było wiele wybitnych pisarzy, myślicieli, uczonych, filozofów takich jak : Sokrates, Platon, Pitagoras, Plutarch, Hipokrates, Leonardo Da Vinci, Izaak Newton, Wolter, Lew Tołstoj, Bernard Shaw, Mahatma Gandhi.
Współczesny wegetarianizm jest wyborem stylu życia kierowanym względami zdrowotnymi, ekologicznymi, ekonomicznymi, intelektualnymi, humanitarnymi, filozoficznymi, czy moralnymi. W Polsce ten styl popiera fundacja Viva! oraz stowarzyszenie Empatia organizując happeningi i co roku dni wegetarianizmu. Są to :ostatni tydzień maja, 1 października(Międzynarodowy Dzień Wegetarianizmu),  20 grudnia (Dzień Ryby). W kiosku można kupić też miesięcznik Wegetariański Świat.